Maciej Rataj urodził się 19 lutego 1884 r. we wsi Chłopy pow. Rudki w woj. lwowskim, jako syn rolnika. Atmosfera rodzinnego domu, twarde życie ówczesnego chłopa wpłynęło na życie młodego Rataja, wyrobiły w nim poczucie odpowiedzialności i rzetelnej pracy, dzięki której zdobył wykształcenie. Droga M. Rataja - chłopskiego syna do uniwersyteckiego dyplomu pełna była wyrzeczeń, zawodów i przykrości. Po skończeniu studiów humanistycznych na uniwersytecie Lwowskim M. Rataj podjął pracę nauczyciela. Już wtedy nawiązał kontakt z działaczami ludowymi i stał się organizatorem ruchu ludowego w Zamojskim, zyskał dzięki temu autorytet w społeczeństwie. Wybór M. Rataja na posła do Sejmu Ustawodawczego wpłynął na dalsze losy i określił jego karierę polityczną.    Z wrodzonym sobie poczuciem odpowiedzialności i rzetelności stanął do budowy odrodzonej Polski. W przeciwieństwie do ówczesnych polityków nie zabiegał o zaszczyty i stanowiska, ale dał się poznać jako działacz i dobry organizator życia politycznego. Zdobył sobie tym szacunek i uznanie narodu. W lipcu 1920 r. został członkiem Rady Obrony Państwa, a potem ministrem Wyznań i Oświecenia Publicznego. Z działalnością Rataja jako Ministra Oświaty wiąże się wydanie ustawy o zakładaniu szkół powszechnych, zainicjowanie kształcenia i dokształcania nauczycieli oraz powołanie Instytutu Pedagogicznego i Komisji Pedagogicznej. Kolejne stanowisko ministra resortu Kultury i Sztuki zjednało mu powszechne uznanie społeczeństwa i utorowało drogę do odpowiedzialnej funkcji Marszałka Sejmu. W obliczu tragedii wrześniowej nie zawiódł pokładanych w nim nadziei i nie pogodził się z klęską, zakładając podwaliny pod rozbudowę Polski Podziemnej. Aresztowany przez gestapo został rozstrzelany wraz z innymi więźniami Pawiaka w dniu 21 czerwca 1940 r. w Palmirach  k. Warszawy.

PATRON SZKOŁY

MACIEJ RATAJ